حسین جانِ من حسین جانِ من

حسین جانِ من حسین جانِ من)

وقتی فکرِ کربلاتم آرامش دارم

معلومه چقدر کنارت آسایش دارم

هر لحظه که بره فرصتی برایِ دوباره نیست

این ثانیه الان تنگه دلم و راهِ چاره نیست

از فاصله‌یِ دور دستم و ببین رویِ سینمه

در دادنِ سلام حاجتی برا استخاره نیست

مریدِ توام، مرادِ منی

تو شمسِ منو، عمادِ منی

منم ناخلف، تو نوحِ منی

تو جان و جهانِ من، تو روحِ منی

(حسین جانِ من حسین جانِ من

حسین جانِ من حسین جانِ من)

وقتی فکر کربلاتم آرامش میده

یعنی گنبد طلاییت نور امّیده

این حرفی که میگم هر کلمش عین حقیقته

حرفای دلمه فک نکنی پند و نصیحته

دنیارو که بگردی می‌رسی آخر به حرف من

حتی یه نمه اشک پایه غم ارباب غنیمته

گرفتارشم، گرفتارمه

دوسم داره و طرفدارمه

دچارش شدم، دچار منه

من هر جا برم آقام، کنار منه

(حسین جانِ من حسین جانِ من

حسین جانِ من حسین جانِ من)