حرم حرم می‌میرم اگه بازم نرم

تو رو حق اشک مادرم

دست بکِش دوباره رو سرم

حسین ابی‌عبدالله...

زندگی بی‌معنی میشه بی تو یعنی

من به عشق تو عادت کردم

بی تو نه آقا نه راضی هستی یا نه

عمرمو وقف روضه‌‌ت کردم

یار قدیمی خیلی وقته با تو من شدم صمیمی

تو که می‌دونی تموم زندگیمی

هر جا که برم تو راه مستقیمی

رویامه بین‌الحرمین...

فقط تو بهشتمی توی آخرت

تویی آقا تَه معرفت

جز حرم من چی می‌خوام ازت

حسین، ابی‌عبدالله...

کاشکی بارون باشم

زیر ایوون باشم

تو حرم امشب مهمون باشم

خوبه این شیدایی

وقتی تویی لیلایی

عشقم اینه که مجنون باشم

بی تو مریضم

حاضرم زندگیمو به پات بریزم

خیلی دوسِت دارم از روی غریزه‌م

به تو محتاجم ایّها العزیزم

رویامه بین‌الحرمین...

آقام به تو شاید برسه صدام

واسه سوز و اشک و آه و ناله‌هام

من فقط رقیه رو می‌خوام

حسین، ابی‌عبدالله...