لشکرِ اَعدا رو میریزه بِهَم

ذُوالفَقاری که تو دستِ مُرتِضیٰ است

جوری نعره‌ی اَنَا الحِیدَر می‌زَنه

که نُتُق نمی‌کِشه لشکر از هَراس

حیدر، یا علی علی علی...

یَلِ بی همتا، پدرِ سقا، بت شکن مولا، یا اَمیرَالمؤمِنین

موقعِ رَزمِت، میگه جبرائیل، آی ماشاالله، یا اَمیرَالمؤم‍ِنین

نه سِپَر داره نه می‌بنده زِره

همه قبلِ دیدنش شدن هَلاک

مظهرُالعَجائبِ دو عالمه

بینیِ شیطونو میماله به خاک

جانم، مولا، مولا، مولا...

وقتی سمت میدون میشه حمله ور

روبرو شدن باهاش داره خطر

شیرم از دیدنِ اون داره هراس

وقتی سربندو می‌بنده روی سر

حیدر...

یَلِ بی باکی، فوقِ اِدراکی، پدرِ خاکی ،یا اَمیرَالمؤمِنین

جان چه سرداری، مردِ پیکاری، تو جهانداری، یا اَمیرَالمؤمِنین

بین پهلوونا ضَربُ المَثَله

ضربِ دستِ علی ضَربُ العَجَله

نه فقط امامِ بچه شیعه‌هاست

علی آقای تمامِ مِلَله

جانم، مولا، مولا، مولا

به دو نیمه تقسیم میشه پیکَرِش

هرکسی که میشه نزدیکِ علی

صدهزار تا مَرهَب رو در روش میان

نمیشن انگشت کوچیکِ علی

حیدر...