کرب‌و‌بلای ایران مشهدته رضا‌جان

قبله‌ی ماه و خورشید گنبدته رضا‌جان

یا علی ابن موسی الرضا...

دلم شبیه آهو تو دام توئه

لبم همیشه گرمِ سلام توئه

عادَتُکُم الاحسان مرام توئه

نقّاره‌خونه‌‌ت وقتی می‌زنه

حسّ قشنگی آدم می‌گیره

دست خودم نیست تو رواق تو

اذون که می‌گن گریه‌ام می‌گیره

رخصت بده صحنو بزنم با مژه جارو

یا ضامن آهو

اصلا اومدم که بزنم پیش تو زانو

یا ضامن آهو

هر کسی زائرت شد می‌دونه در امانه

آب حیات که می‌گن شربت زعفرانه

کرب‌و‌بلای ایران مشهدته رضا‌جان

قبله‌ی ماه و خورشید گنبدته رضا‌جان

یا علی ابن موسی الرضا...

چه پیرغلامایی تو حرم می‌بینم

تمومشون رو غرق کَرم می‌بینم

چه خوبه سایه‌‌ت رو روی سرم می‌بینم

این همه خواجه، این همه مسیح

گلای یاسو ریختن رو ضریح

دوباره پخش شه امشب تو حرم

اون صلوات خاصّه‌ی ملیح

باز آمدم ای شاه پناهم بده آقا، راهم بِده آقا

تو خطّ امانی زِ گناهم بده آقا، راهم بِده آقا

حاجتمو من امشب، تا نگیرم نمی‌رم

وقتشه که براتِ اربعینو بگیرم

کرب‌و‌بلای ایران، مشهدته رضا‌جان

قبله‌ی ماه و خورشید گنبدته رضا‌جان