نشستم پیش آتیش تنور و گریه کردم

همه سنگت زدن از راه دور و گریه کردم

محو توحید بودی، محو غارت بودند

همشون مشغول هتک حرمت بودند

تو نباشی زینب، دیگه بی کس میشه

خیمه جولانگاه شمر و اخنس میشه

(ای حسینم ای وای۴)۲

آه از تب دلشوره

دست من ازت دوره

رفته سر نی آیه افتاده زمین سوره

ای ماه بلند من جز راهب نصرانی کی زخمتو می‌شوره

سر پیراهن تو نیمه‌ی شب گریه کردم

برا زخم تن تو مثل زینب گریه کردم

شنیدم یک نفر با چکمه رو سینت نشسته

کی جای مهر پیشونیتو با نیزه شکسته

سهم تو از دنیا آخرش غربت بود

دهن پر خونه تو پر از تربت بود

من بمیرم خیلی به تو می‌خندیدند

محرم و نامحرم بدنت رو دیدند