آرامش یعنی حسین، آسایش یعنی حسین

عشقِ همه، اون عشقِ بی‌آلایش یعنی حسین

همونی که، از بچگی، می‌خوامش یعنی حسین

اِی دنیا دنیاست حسین

پرچمش بالاست حسین

مگه که ما مُرده باشیم یه روز بگن تنهاست حسین

عکسِ حَرَم، برعکسِ حَرَم

توی آغوشمه هرشب

حتی صدای شلوغیِ حَرَم

توی گوشمه هرشب

حسین، حسین...

به هرکی گفتم نوکرم، زد زمین منو

بعد از این فقط، خودت ببین منو

به هرکی گفتم عاشقم، من نفهمیدم

ولی برای تو، جونمم میدم

منو تو دریای غمت، غرق می‌کنی

تو با همه فرق می‌کنی

باروضه‌هات حالِ منو خوب می‌کنی

چشمامو مَرطوب می‌کنی

عشقِ قدیمی، یارِ صمیمی

همه‌کسِ زندگیمی، حسین‌جان

درمونِ دردم، دورت بگردم

اِلٰهی برات بمیرم، حسین‌جان

برای زخمای تنت، گریه می‌کنم

اَشکامو برات، هدیه می‌کنم

منو جدایی از حَرَم، عادتم نده

اِی مهربون ببین، خیلی حالم بده

میونِ این شلوغیا گُمَم نکن

ذلیلِ مردمم نکن

اگه شکستم دلتو، به روم نیار

دستتو رو دلم بذار

مظلوم حسین...