بیا مهدی بیا دردم دوا کن

مرا با دیدنت حاجت روا کن

گل سرخ و سپیدم کی میایی؟

سحر خیز مدینه کی میایی؟

آخ عزیزم مادرت چشم انتظاره

شفای زخم سینه کی میایی؟

دلم چون آهو از وحشت رمیده

به شام زلف من سر زد سپیده

دلم تنگ صدای توست بابا

سخن گو با من از حلق بریده

(بابا خرابه با تو بهتر از جنان است)۲

دل پیرم به شوق تو جوان است

چرا خونین شده لب‌های خشکت

آخه تقصیر چوب خیزران است

اینجا بهانه‌های زدن جور می‌شود

کافیست زیر لب پدرت را صدا کنی

کافیست یک دوباره بگویی گرسنه‌ام

یا ناله‌ای بخاطر زنجیر پا کنی

اصلا نه بی‌بهانه زدن عادت همه است

حرف گرسنگی نزدم باز هم زدن

دیدم بر لبان تو می‌خورد پشت هم

چوب تری که قبل لبت بر سرم زدن