استادی اَبَاالفضل

دَرسِتو پیشِ علی پس دادی اَبَاالفضل

وقتی ضربه می‌زدی تو صِفّین علی گفت:

بابا اَلحق خودِ اِستعدادی اَبَاالفضل

یااَبوفاضل، یااَبوفاضل...

سَر می‌ریزه از دَم سَر می‌ریزه

شمشیر می‌زنه پِیکر می‌ریزه

نَعره می‌زنه تو میدون انگار

صدها قلعه‌ی خِیبر می‌ریزه

قمری اَبوفاضل

از تمومِ پَهلوونا سَری اَبوفاضل

تو دقیقاً مثلِ شیرِ نَری اَبوفاضل

یه تَنه حریفِ صد نفری اَبوفاضل

بَه بنازم تو چه باجگری اَبوفاضل

شهزاده اَبَالفضل

باوفاترین یَلِ آزاده اَبَاالفضل

جوری صِفّین رو اداره کردی علی گفت:

نمیاد رو دستِ تو فرمانده اَبَاالفضل

یااَبوفاضل، یااَبوفاضل...