علی یا علی، علی یا علی...

نشد از غم ضُعفا جدا

و کسی که در پیِ هر گدا

برود شبانه و بی‌صدا

ببَرد لباس و غذا علیست

علی یا علی، علی یا علی...

همه رمز و راز جهان بدان

شده در عبای علی نهان

شد اگر کسی یَل و پهلوان

به یقین که از دَم یا علیست

علی یا علی، علی یا علی...

همه دَم بگو بِکَ یا علی

که نفس علی، که هوا علی

که دوا علی، که شفا علی

که دعای دفع بلا علیست

زِ علی کسی که جدا شود

و اگرچه از خلفا شود

تو بدان که یک شبه لا شود

به‌خدا که نون لَنا علیست

علی یا علی، علی یا علی...

بُوَد اولین، بُوَد آخرین

شَه مسلمین، شَه مومنین

برو در صفاتِ خدا ببین

نه علی خدا که خدا علیست

علی یا علی، علی یا علی...

برود فراتر از آنچه که

نرسیده بال ملائکه

قَدَری که در دل معرکه

درِ قلعه کَنده زِ جا علیست

علی یا علی، علی یا علی...

چه صلابتی و چه شوکتی!

چه شجاعتی و چه هیبتی!

به صفا و مروه چه حاجتی!

به صفا قسم که صفا علیست

نجف است و ساغرِ تا لبه

نجف است و مستیِ هر شبه

نجف است و گیجیِ عقربه

تب و لرز قبله‌نما علیست

و به لطف پاکیِ مادرم

نشدم حرامی و از سرم

نرود که بنده‌ی حیدرم

سند شرافت ما علیست

علی یا علی، علی یا علی...