همه‌ی برادرا

آهِ حسرت می‌کشن

واسه اون یه باری که

گفتی برادر به حسین

ستاره‌ی شبِ حرم اباالفضل

زمزمه‌ی لبِ حرم اباالفضل

روی شونه‌ات ذوق می‌کنه رقیه

قلب حسین، قلب حرم اباالفضل

ماهِ عشیره

میره قبیله

زانوش رکابِ

پای عقیله

اشرفُ الناسِ حرم

شور و احساس حرم

زمزم آبیه که تو

می‌بری واسه حرم

ناصرِ دین حسین

پسرِ اُمِّ‌بنین

توی سختیا میگم

مدد به عباسِ حرم

یا ابوفاضل یا ابوفاضل...

بالای علَم‌هاست علَمِ اباالفضل

سقّای حرم‌هاست حرم اباالفضل

از چادر زهراست کَرَمِ اباالفضل

من اگه ارمنی هم بودم

می‌شدم نوکر این آقا

شنبه‌ها خونمو می‌کردم

روضه‌ی مادر این آقا

من اگه کلیمی هم بودم

می‌شدم قنبر این آقا

کاش بودم علیِ گندابی

می‌شدم منبر این آقا

آقامه اباالفضل

همه رویامه اباالفضل

آخه اسمش رو پلاکِ

بابامه اباالفضل