بغل وا کن، که پناه خودمی

بغل وا کن، تکیه‌گاه خودمی

معرفت یعنی، خط به خط یعنی

عظمت یعنی، ابی عبدالله

بی کران یعنی، ضربان یعنی

مهربان یعنی، ابی عبدالله

ای حسین جانم ...

باز میگم تو خونواده‌ی منی قطعاً

من از این خونه و خونواده‌ام حتماً

غبار خونت من

باز میگم که خاک سرده ولی تربت نه

که ترانه‌ها میمیرن ولی نوحت نه

مردم روضت نه

بغل وا کن، دیگه رو سفید بشم

بغل وا کن، که منم شهید بشم

این پریشانی، مرثیه خوانی

روضه گردانی، آبروی ما

خیمه نورانی، مادرت بانی

خوان سلطانی، آبروی ما

ای حسین جانم ...

اسمتو که میبرن میگم، جنون آمیز

باز میگم فقط حسینه باده‌ی لبریز

شور رستاخیز

اسمتو که میبرن، باز میگم آقایِ

ابی عبدالله بزرگترین سرمایه

ایشالله مشایه

بغل وا کن، که دلم تنگه برات

بغل وا کن، برسم کرب و بلات

بغل وا کن، پیش دلبرم باشم

بغل وا کن، اربعین حرم باشم

ای جهان آرا، مهربان یارا

نعمتی ما را، ابی عبدالله

نفست محیا، مُحیی المَوتا

جانم ای آقا، ابی عبدالله

ای حسین جانم...