سبزی و طراوت هم اگر در چمن ماست

از برکت هر نغمه‌ی یابن الحسن ماست

این گل پسر فاطمه یکپارچه نور است

نوروز همه منتظران روز ظهور است

دل می‌بَرد و محض همین دلبری آمد

آیینه‌ی حُسن، حسن عسگری آمد

زیبایی او را نه فقط ماه ندارد

جز او احدی در دل ما راه ندارد

او نیز مانند عمویش علی اکبر

در ظاهر و باطن بشود شبه پیمبر

این را به تواتر قلم شیعه نوشته‌ است

مهدی‌ست که طاووس اهالی بهشت است

مهدی‌ست گل سر سبد عالم خلقت

مهدی‌ست همان منجی مشتاق هدایت

مهدی‌ست که خود شان نزول نعمات است

تنها فرج مصلحِ کل، راه نجات است

تنها نه فقط جمعه که سرتاسر هفته

از غربت محضش دل تقویم گرفته

افتاده به دل‌ها ولی الله می‌آید

بد راه نده در دلت از راه می‌آید

ما باورمان است که موعود به زودی

با ذکر علی ولی الله می‌آید

با نیّت نابودی وُراث سقیفه

با تیغ دو دم حضرت خون‌خواه می‌آید

ای کاش شعبان بشود ماه ظهورش

ای کاش که بگوید که همین ماه می‌آید

ما در دلمان غصّه‌ی تحریم نداریم

در پیش ستمگر سر تعظیم نداریم

آن نکته که در صدر خبرهای جهان است

آوازه‌ی بیداری اسلامی‌مان است

از فتنه و فتنه‌گران نیست هراسی

از برکت و آوازه‌ی اسلام سیاسی

شد بافته‌ی اهل تَحَکُّم همه رشته

القصّه که دوران بزن در رو گذشته

همواره خدا حفظ کند رهبرمان را

با خطبه‌ی خود ساخت همه باورمان را

در جبهه‌ی تبیین همه مشتاق جهادیم

یک موی علی را به معاویه ندادیم

تیغ دو دم ما همه جا پا به رکاب است

دشمن غلطی هم بکند خانه خراب است

ما عزّت خود را همه مدیون رضاییم

ما ملّت ایران همه ممنون رضاییم

المنّت لله که خدا در نظر ماست

دست کَرَم ضامن آهو به سر ماست

همچون پدری مشفق و رحمان و عطوف است

ما میهنمان بیمه‌ی آقای رئوف است

ما سفره‌ی دل پیش کسی باز نکریدم

جز او به کسی حاجتی ابراز نکردیم

اصلا به تقلای من و تو چه نیاز است

عمری در این خانه به روی همه باز است

ما هیچ نگفتیم خودش خوب عطا کرد

با دست خودش کرب و بلا قسمت ما کرد

حرف دلمان را به خدا گفت مویّد

از شیوه‌ی الطاف رضا گفت مویّد

تا گوهر اشکم سر بازار نیاید

کالای مرا هیچ خریدار نیاید

دیدم همه جا بر در و دیوار حریمش

جایی ننوشته است گنه‌کار نیاید

ای صفای قلب زارم

هر چه دارم از تو دارم

تا قیامت ای رضا جان

سر ز خاکت بر ندارم

منم خاک درت غلام و نوکرت

مران از در مرا به جان مادرت

علی موسی الرضا…