نه وقت می‌دن که دست و پا بزنی

نه دوست دارن که من و صدا بزنی

یاد تو می‌ندازه من و بوی این تربت، آه از این غربت

با سر تو نیمه شب می‌کنم صحبت، آه از این غربت

غروب قتلگاه چقدر می‌ده آزارم، کو علمدارم؟

بعد تو من بیشتر از همه غم دارم، کو علمدارم؟

از همه سراغتو می‌گیرم

دست و پا نزن که بی تقصیرم

صد دفعه برای من تب کردی

صد دفعه برای تو می‌میرم

نه دل دارم که از تو دل بکنم

نه صبر دارم که خودمو نزنم

نه وقت می‌دن که دست و پا بزنی

نه دوست دارن که من و صدا بزنی