چیزی که ندارم ببرم محضرِ ارباب

سرمایه سَری هست، فدایِ سَرِ ارباب

از کودکی‌ام یاد گرفتم که بگویم

مادر پدرم نذرِ پدر مادرِ ارباب

حسین، حسین ...

یا اباعبدالله ...

(فَقَدْ هَرَبْتُ إلَیْکَ

روحی وَ قَلْبی لَدَیْکَ)۲

صَلَّی اللهُ عَلَیْکَ

حسین، حسین ...

از عاشقی توصیفم

بی‌تو بلاتکلیفم

قشنگ‌ترین تَصنیفم

حسین، حسین ...

این دلم مبتلا

جامون خالی شبا کربلا

چاییِ روضَه‌اته که میده

سنگِ دلم رو جَلا

یا اباعبدالله

ای شورِ تو در سَر، ای قندِ مُکَرَر

خورشیدِ نهانِ آغوشِ پیمبر

جانِ حسنی، ای آئینه‌یِ حیدر

ناقابله جانم ذِبحِ علی‌اکبر

غمِ شیرینم، یا اباعبدالله

دین و آئینم، یا اباعبدالله

همه‌جا گشتم به خدا

مثلِ تورو ندیدم، یا اباعبدالله

لا به غیرِ حسین خیره

مُقتَدایِ منه بُرِیره

بی‌نظیره حسین، امیره

او که دستِ مرا می‌گیره

(چه نامِ زیبایی)۲

چه ذکرِ زیبایی

خدایِ زیبایی

چه نامِ زیبایی

حسین حسین ...

دگر زمانه‌یِ جنگ است، یا علی مولا

مدد زِ غیرِ تو ننگ است، یا علی مولا

وقتِ مُردن جان به جانان می‌دهم

«یا علی» می‌گویم و جان می‌دهم

(منم دَمِ مرگم می‌بینمت مولا)۲

اگه زبونم گشت، بهت میگم مولا

بهت میگم بابا، بهت میگم بابا

صدایِ درونم، دلیلِ جنونم

خدایی یا بنده، واقعاً نمی‌دونم

سجود و رکوعم نگاهِ علیه

به قبله می‌بالم، زادگاهِ علیه