ارث مظلومیت از غربت بابا دارد

قد خم، سینه‌ی خون، دیده‌ی دریا دارد

جگری سوخته از زخم زبان‌ها دارد

گر بگوییم غریب‌الغربا جا دارد

(غریب اونیه که همدم اشک و آهه

دیده که مادرش تو کوچه بی پناهه)

زهر آمد به سراغش جگرش ریخت به‌هم

جگرش ریخت به هم بال و پرش ریخت به‌هم

زینبش آمد و چشمان ترش ریخت به‌هم

همه‌ی خاطره‌ها در نظرش ریخت به‌هم

دل پریشان شده از حال پریشان حسن