تو رو به سینه زدنت خاک قدمت مهر نماز منه

منم همون که شب و روزغرق غم و سوز پای تو سینه زنه

یا اباعبدالله...

فقط تویی که پناه روزِ حساب منی

جواب منی

تو سدِ عذابِ منی

غریبی و حکمت لباس سیاهِ منی

تو شاه منی

حرارت آه منی

زائر تو یه سیب، از رو ضریحت چید

کنج گنبدِ تو، خیمه زده خورشید

دورم از بین‌الحرمین

کاری کن حسین

تا که دلم نشکنه

ولی برعکس حرمت

این روزا غمت

مثل رگ گردنه

یا اباعبدالله...