آه نکش، یک نفر جواب نمیده

آب نخواه، هیشکی بهت آب نمیده

چشمِ تو سوی خیمه

تو خطر افتاد آبروی خیمه

از های و هوی خیمه

معلومه رفته یکی توی خیمه

آخ بمیرم من، در آورد اشک رقیه رو

وای الان می‌کشه بچه رو

داره میدوه رو خارا یکی داد میزنه در نرو

آخ بمیرم من، دستشو گذاشته رو گوشاش

میگه گوشمو نکش یواش

جوری سیلی زدتش که مونده جای دوتا پنجه‌هاش

گوشۀ گودالی، زخمی و بی‌حالی

(ای تشنه لب، حسین حسین)

****

آه ریان، پشت اسمش بنویس عطشان

آه ریان، جدِ ما به خاک و خون قلطان

آه ریان، بگو برگه برگه شد قرآن

شیبِ گوداله و شاه بی ردا

وا محمدا، وا محمدا

عمه جان رو به مدینه زد صدا

وا محمدا، وادمحمدا

میزنه شمر جدا، سنان جدا

وا محمدا، وا محمدا

(حسین وای)