ای همه هست من

نروی تو از دست من

که دلم توان بی مادری ندارد

بی تو زینبت یاوری ندارد

ز سکوت تو هویدا، ز خموشی تو پیدا

می‌سوزی و می‌سازی، گنجینۀ پر رازی

می‌دانم امشب مادر، آماده پروازی

گر می‌روی امشب، با خود ببر زینب

زینب، زینب، زینب، مزن امشب

تو دگر به دل مادر آذر

من خود در افغانم، پریشانم

که شوی تو زفردا بی مادر

ای طرفدار من، که شدی پرستار من

به آخر رسیده کار من

خانه دارم زینب ، گل بی قرارم زینب

به خدا که درد مادر دوا ندارد

مادرت امید شفا ندارد

تو پس از من یگانه ، بشوی چراغ خانه

هم بر علی یاور باش

هم بر حسین مادر باش

من می روم اما تو

هم‌سنگر حیدر باش

آسوده حالم کن

زینب حلالم کن

(وای، مادرم مادرم مادرم)۳