امروز، باب حاجت خلقم به کاظمین

فردا، پناه خلق به صحرای محشرم

هر سال و ماه و هفته و هر روز و شب رسد

هر دَم به جنّ و إنس و ملک، فیض دیگرم

دریای نور شش‌ دُرِ ناب محمّدی

بر شش سپهر نور، فروزنده اخترم

قرآنِ روی دستِ ششم حجّتِ خدا

بر روی سینه، همچو رضا هست کوثرم

هنگام کظمِ غیظ به خُلق محمّدی

ریزد فرو به خنده زِ لب، دُرّ و گوهرم

من نخل باغ وحی‌ام و سنگم اگر زنند

ریزد هَماره میوه‌ی توحید از برم

گنجینه‌ی علوم خدا، سینه‌‌ی من است

تا حشر بر کتاب خداوند، داورم

تنها خداست مادح ما خاندان و بس

من از ثنای خلق دو عالم، فراترم