باباجونم! دست تنها، جون نداره

که سرو زخمیشو از میدون بیاره

هنوزم بی‌وقفه از یه ابر تیره

داره تووی نخلستون، بارون می‌باره

بیا دیگه دیره؛ تنت پر از تیره

جری شدن گرگا که شیر، زمین‌گیره

طولانی شد فراق ما؛ بیا عمو

بی‌تو میان سراغ ما؛ بیا عمو

آتیش می‌گیره باغ ما؛ بیا عمو

خیمه محاصره شده؛ بیا عمو

سرت مشاجره شده؛ بیا عمو

آب دستته، بذار زمین؛ بیا عمو