که تویی سیادتِ فاطمه، که تویی سلامِ خدا، حسن

تو علی‌خصال و علی‌وصال و علی‌مثال و علی‌قدم

تو علی‌جلال و علی‌جمال و علی‌کمال و علی‌کرم

تو علی‌نظر، تو علی‌جگر، تو علی‌ظفر، تو امیر دَم

همه‌ دین ماست با علی، همه‌ عمر ماست با حسن

نه فقط زمین و فقط زمان، برکات پهنه‌ی آسمان

نفَسِ بهشت و بهشتیان، نفحات قدسیِ قدسیان

به همه‌ زبان به همه‌ مکان، همه‌ی عوالم لامکان

همه‌ خاکِ این در و آستان، همه خاک کوی شما، حسن

اگر است حُسن تو حُسن، پس به‌ فدای حُسن و شمایلت

اگر است این کرم و کریم و کرامتت، همه سائلت

اگر است حلم تو حلم پس همه‌ بندگانِ خصائلت

من اگر حسین گفته‌ام، همه از شماست، یا حسن

به جمل نشان بده هیبتت، به عمل نشان بده صولتت

که تویی و تیغ و حرارتت، که تویی و وقت قیامتت

دَم ذوالفقارِ علی بوَد که کجا یلان و کجا حسن

من و ازدحام گدا و تو، چه کنم رِسَم به جناب تو

همه جز مِیِ تو حرامِ ما، همه جز شرابه‌ی نابِ تو

چه غم از قیامت و محشرم، منم و حساب و کتاب تو

نفسی، دمی، گذری، سری به گدای بی‌سر و پا، حسن

دل ماست بین خیال ما، به بقیعِ غرقِ چراغِ تو

دل ماست کاشی صحنِ تو، دل ماست گنبد و طاق تو

گره خورده‌های همیشه‌ام به ضریح تو، به رواق تو

که بگیرم از برکاتِ تو، سر سال کربُبلا حسن

به خدا که می‌رسد آن‌ که دارد از ابتدا کرم تو را

به‌خدا که می‌زند عاقبت، روی قلّه‌ها عَلم تو را

و بنا کند به امید حق، به دو دست ما حرم تو را

رجز امام زمان ما، همه‌ دَم حسن، همه‌ جا حسن