و قسم به زورق تو؛ به ولای مطلق تو

که بدون هیچ قیدی، همه را سوار کردی

تو بنای لا الهی؛ تو فقط، فقط تو شاهی

همه‌ی صفات حق را به خود انحصار کردی

به رخ خدا کشیدی که چقدر عاشقی تو

همه تیر و نیزه‌ها را به تنت مهار کردی

تو بهای خویش بودی؛ تو جزای خویش بودی

که میان لجّه‌ی خون، سرِ خود نثار کردی

تو فداء مستحب را به ره وجوب بردی

سرِ شیرخواره‌ات را به‌فدای یار کردی

صنما به ناز چشمت، همه را دچار‌کردی

همه ناز قامتان را تو به جلوه خوار کردی

حسین....