گدای کوی تو امروزه نیستم من و دانی

سرم به خاک درت اُنس از قدیم گرفته

همیشه سفره‌ی دل باز کرده‌ام به حضورت

که فیض باز شدن، غنچه از نسیم گرفته

همیشه عبد، حقیر است در برابر معبود

به جز تو کی سِمت عبد با عظیم گرفته؟

همیشه عبد، حقیر است در برابر معبود

به جز تو کی سِمت عبد با عظیم گرفته؟

مَلک غبار زِ قبر تو تا نرُفته نرفته

که هر کبوتر تو ذکر یا کریم گرفته

کسی که زائر تو شد، حسین را شده زائر

که رنگ و بو حرم تو از آن حریم گرفته

*****

فدای جود کسی که هر آنچه را بخشید

فقط به خاطر خشنودی خدا بخشید

کریم کاری ندارد به اسم و رسم کسی

غریبه را چه بسا بیش از آشنا بخشید

ملامتش نکنید آن که را مدینه نرفت

مدینه زائر خود را به کربلا بخشید

*******

باب الحرم