اسلام تکیه داده به دیوارِ زینب است

هر کس حسین گفت بدهکار زینب است

بعد از حسین روح دمیده انقلاب را

بر دوش خود نهاد غم بی‌حساب را

زنده نموده نهضت ختمی مآب را

محکم نمود عفّت این زن حجاب را

خورشید سر برهنه عزادار زینب است

هر کس حسین گفت بدهکار زینب است

سکّان به دستِ کشتیِ در خون تپیده اوست

آثار داغ عشق به پیکر رسیده اوست

صبر از غمش مدام گریبان دریده اوست

منظومه‌ی نگاه به رأس بریده اوست

نِیزار گشته سینه اگر زارِ زینب است

هر کس حسین گفت بدهکار زینب است

****

قامت کمان نمود که یارش بایستد

تا که حسین دار و ندارش بایستد

پرچم بلند کرد شعارش بایستد

حقّش نبود شمر کنارش بایستد

بعد از حسین قافله را دید و گریه کرد

شادی خصم و هلهله را دید و گریه کرد

پای رقیه سلسله را دید و گریه کرد

دور رباب حرمله را دید و گریه کرد

ماندن بدون شمس و قمر بی‌ستاره نه

در گوش‌ها نبودنِ یک گوشواره نه

تنها لباس مندرس پاره پاره نه

چوب یزید روی لب ماهپاره نه

تشت شراب باعث آزار زینب است