لای‌لای علی‌جان؛ لای‌لای علی‌جان

یه‌شب خوابت رو دیدم وقت دامادیته مادر

رقیّه بود و قاسم بود و محسن بود و اکبر

هزار الله‌اکبر

فدای قدّ و بالات

شدی شونه‌به‌شونه با عمو عبّاس و بابات

حسرتش روو دلم موند؛ حرمله! کاش بمیری

رویاهامو سوزوندی؛ کاش‌کی آتیش بگیری

لای‌لای علی‌جان؛ لای‌لای علی‌جان

حلالم کن که بعد تو، لبم تر می‌شه مادر

حلالم کن که وضع شیر، بهتر می‌شه مادر

گلوی پرپر تو

رووی نیزه می‌شینه

خدا! هیچ مادری این‌جوری بچّش رو نبینه

مثل گهواره‌ی تو، معجرامونو بردن

خواهرای تو تشنه؛ اسباشون، آب می‌خوردن

لای‌لای علی‌جان؛ لای‌لای علی‌جان

علی به نیزه‌دارت روو زدم با ناامیدی

یکم آهسته‌تر تابت بده، تازه خوابیدی

سر نیزه بزرگه

برای حنجر تو

همش می‌ترسم آخر بی‌تعادل شه سر تو