شده در علقمه زوار اباالفضل

تو شمع دل و جانی

تو جگر تشنه ترین

ساقی دل سوخته ی آب روانی

تو امید جگر سوخته ی تشنه لبانی

تو علمدار بزرگ ولی عصر

شه عصر و زمانی

ببری پیش روی مهدی زهرا علم کرببلا را

اباالفضل علمدار حسین

اباالفضل سپهدار حسین

اباالفضل تویی یار حسین

نفس از پردۀ احساس زنم

بر دهن از باغ ادب عطر گل یاس زنم

تا که دم از منقبت حضرت عباس زنم

ساقی صهبای ولا تشنه لب جام بلا

یکه امیر سپه کرببلا قمر هاشمیان

باب امامت یل افراشته قامت

قد و بالاش قیامت

صلوات پسر فاطمه بر ماه جمالش

به جلالش به کمالش به خصالش

همه دل باخته ی اهل الستش

اسدالله یدالله زده بوسه به دستش

شده تقدیم حسین بن علی یوسف زهرا

همه هستش همه جان ها به فدایش

همه محتاج عطایش چه بیارم به سنایش

نتوان گفت به جز شیر خدا منقبت آن پسر شیر خدا را

***