یا رحمن و یا علام...

شرار قهر مرا آب بحر کافی نیست

مگر ز اشک تو آبی بر آن بیافشانم

تو غافلی و مرا لحظه‌ای نمیخوانی

بیا منم که تو را سوی خویش میخوانم

هزار بار شدم از تو خشمگین اما

تو کیستی که ز تو انتقام بستانم

یا رحمن و یا علام...

به عزتم قسم از سوی من بیایی باز

تو را ز لطف در آغوش خویش بنشانم

ز بس که اشک تو را دوست دارم، از رحمت

بلا دهم که تو را لحظه ای بگریانم

هزار بار گنه کرده‌ای بیا یک بار بگو

الهی العفو من پشیمانم

الهی العفو...

ز سالها گنهت بگذرم به یک العفو

ببخشم و به تو ثابت کنم که رحمانم

اگرچه از همه آلوده‌تر بوَد هرکس

به ذات اقدسم او را ز در نمیرانم