روز اوّل أذان عشقش را

گفته در گوش من، بلال علی

اوّلین یاعلی به گوشم خورد

در دلم سبز شد، نهال علی

نروم در پی کسی جز او

راه من نیست جز روال علی

از کفی الله می‌شود معلوم

که چه بوده‌است در قتال علی

مات و مبهوت بود و می‌لرزید

دشمن از هیبت و جلال علی

پنجه‌ی شیرافکنی دارد

شیر بنت اسد، حلال علی

وقت هم‌سفرگی با ایتام

چه عجیب است شور و حال علی

آبروی علی برای گداست

زحمات گداست مال علی

غیر زحمت نداشتم همه‌عمر

که از اوّل شدم وبال علی

تشنه بودم که آمدم به نجف

خوردم از چشمه‌ی زلال علی

چه بگوییم در صف محشر

در جواب همین سؤال علی

بعد یک‌عمر، نان او خوردن

ما چه کردیم در قبال علی

ما چه کردیم غیر کم‌کاری

در قبال علی و آل‌علی

قسمت ما نبود دیدن او

زنده هستیم با خیال علی

شک ندارم که لحظه‌ی مردن

قسمتم می‌شود وصال علی