پر در میارم پیش تو از شادی

اون حاجتی که نگفتمم دادی

کاش یکی بیاد این شب میلادی

ما رو برسونه صحن آزادی

ابر و باد و ماه و خورشید

چارتا خادم قدیمی

من فقیر اِبنِ فقیرم

تو کریم اِبنِ کریمی

من ندارم یه لحظه طاقت فراقتو

تو قیامت بگیرم از کجا سراغتو

کاش بهشتم یه جا باشه مثه رواق تو

تو دستای تو هرچی که می‌خوامه

عطر حرمت درمون دردامه

درهاتو کسی نبوسه ناکامه

حوض صحنت اقیانوس آرامه

یَدِ بیضاییِ موساست

دستی که روی ضریحه

نفس نقاره‌خونت

برا ما دَمِ مسیحه

تا سلام میدم انگاری که روبه‌روتمو

داری می‌بینی دست خالی قنوتمه

تویی تنها کسی که می‌شنوه سکوتمو

ای که مرکز حلقه‌ی عُشاقی

ما فانی جلوه‌ی هُوَ الباقی

این چیست بجز قصه‌ی مشتاقی

که این‌همه مست دور یک ساقی

پیش گنبد تو خورشید

یه چراغ بی‌فروغه

غیر تو کدوم سلطان

دورش اینقدر شلوغه

اگه سلطان تویی ملازم سپاهتم

من همونم که آفریده‌ی نگاهتم

اون سه جایی که گفته بودی چشم به راهتم