بذا عاقلا بخندن به من

می‌خوام انگشت‌نما بشم برات...)

سایه‌ی غیبت، اگر چه سنگینه

تو سر و سری، با این نایب داری

وقتی که درها، به روم بسته میشه

دل میگه به من، که تو صاحب داری

شب تو، غصه‌ها سر اومده

شب مولای رهبر اومده

پسر مهربون فاطمه

وارث تیغ حیدر اومده

آسمون دل، ستاره بندونه

گم نمی‌شم من، تو راه می‌خونه

افتخار من، تو این دنیا اینه

دنبال آقا، دلم سرگردونه

(خوبه تو می‌خونه پا بست بشم

با همه عاشقا، یک دست بشم

بزنم پیمونه رو بشکنم و

لب بذارم به خُم و مست بشم)۲