یه روز میای یه روز که می‌دونم

خیلی‌خیلی نزدیکه

یه روز که صبح این شبای تاریکه

یه روز میای یه روز همه خوبن

بین دل‌ها وقتی‌که یه ‌مرز باریکه

اوناکه روز و شب گرفتارن

اوناکه به همه بدهکارن

از غصّه، شب تا صبح رو بیدارن

امّا باز امیدوارن، هنوز تو رو دارن

یابن‌الحسن ای وجه کامل عشق

ای ساحل عشق، شمع محفل عشق

هستی محک حقّ و باطل عشق

یابن‌الحسن ای مروارید صدف

ای حجّت حق، ای بانیِ شرف

ای شمسه‌ی نور، ای خورشید نجف

یه روز میای، دوباره سبز میشه

هر درخت خشکیده

مثه بهشت میشه کویر تفتیده

یه روز میای، یه روز همه عالم

طعم بندگی میده دل‌ها غرق توحیده

واسه اوناییکه یقین دارن

واسه اوناکه درد دین دارن

یقین به ناجی زمین دارن

نور روی زیباتو، روی جبین دارن

یابن‌الحسن ای تنها راه نجات

احیاگر دین، ای احیای حیات

داری سَر و سِر با ساقی فرات

یابن‌الحسن ای مروارید صدف

ای حجّت حق، ای بانیِ شرف

ای شمسه‌ی نور، ای خورشید نجف

یه روز غروب، یه روز پرآشوب

سیل خون به راه افتاد

عزیز عرش از زین ذوالجناح افتاد

تا شعله‌ها به خیمه‌ها افتاد

تاج آسمون زیر مرکب سپاه افتاد

(شب اومد و روو نیزه‌ها، ماه بود

به روی سرنیزه، سر شاه بود) ۲

نفس‌نفس کون‌و‌مکان آه بود

داغی که تقاصش با بقیة‌الله بود

یابن‌الحسن ای شاه منتقمون

آیات تقاص، رمز کُن فیکون

ای منتقم شاه خفته به خون

یابن‌الحسن ای مروارید صدف

ای حجّت حق، ای بانیِ شرف

ای شمسه‌ی نور، ای خورشید نجف

(توو خیمه هنوز من سرلشکرتم

بی‌تاب لب خشک اصغرتم

من خواهرتم، جای مادرتم) ۲

من دختر شاه خیبرشکنم

من آینه‌ی زهرا و حسنم

(اون‌کس که براتو می‌میره منم)