پَر می‌دهیم مرغ دل خویش تا نجف

كنج ضریح، گوشه‌ی ایوان‌طلا، نجف

پُر شد قنوت هر شبم از ذكر یا نجف

من سال‌هاست خواسته‌ام از خدا نجف

خواندم دعای وصل تو بسیار، یا علی

سر می‌دهم، سروشِ نجف روزی‌ام کنید

ابر گناه‌پوشِ نجف روزی‌ام کنید

هستم پیاله‌نوشِ نجف، روزی‌ام کنید

دیدار مِی‌فروشِ نجف روزی‌ام کنید

پس تا نجف بگو صد و ده بار یا على

در این مسیر دیده‌ی گریان مقرّب است

در صحن شاه ریگ بیابان مقرّب است

در خانه‌ای که کلبِ نگهبان مقرّب است

زانو زدن مقابل ایوان مقرّب است

پس سجده می‌کنم به تو این بار، یا علی

گرچه برات مالک اشتر نمی‌شویم

مقداد نیستیم، ابوذر نمی‌شویم

سلمان نبوده، مُحرِم این در نمی‌شویم

امّا تویی همیشه مددکار، یا علی

توحیدِ محض، باعثِ ایجاد، حیدر است

بالای عرش، افضلِ اوراد حیدر است

آن کس که جام دستِ نبی داد، حیدر است

زهرا، عروسِ خانه و داماد، حیدر است

ای در نگاه عشق، علَمدار، یا علی

مولَی الموحّدین، نَفَحات پیمبری

نفْسِ رسول، باب نجاتِ پیمبری

رمز شفاعت عرصات پیمبری

میلِ حیات و کُنه صفات پیمبری

پیغمبر است بر تو گرفتار، یا علی

حبّ علی نتیجه‌ی احسان فاطمه‌ست

او هَل اتای فاطمه، قرآن فاطمه‌ست

اسباب شادی و لب خندان فاطمه‌ست

این مردِ مهربان بخدا جانِ فاطمه‌ست

زهرا تو راست یار و وفادار، یا على

آن‌جا که نیست نام تو، جای نشست نیست

بدبخت آن کسی که ز جام تو مست نیست

بر روی دست دستِ خداوند دست نیست

این ورطه جای آن‌که یقینش شکست، نیست

لعنت به هر که می‌کند انکار، یا علی

ای شیر پاک! ای ثمر لقمه‌ی حلال!

خونم حلالِ تو شده یا سیفِ ذوالجلال

گرما بِده، شراب شود غوره‌های کال

ما را به غیرِ هجر نجف نیست یک ملال

امضاء بزن به نامه‌ام ای یار، یا علی