یادت میاد چه روزگاری بود جوونیامون

داداش حسن همش وَ اِن یَکاد می‌خوند برامون

حالا رسیده وقت عاشقی بچه‌هامون

وَ اِن یَکاد بخون که راهی شَن به میدون

می‌سوزه دلم یا رب یا ربِ تو

می‌سوزه برا خشکیِ لبِ تو

جانا بپذیر سهم زینبتو

دوتا دسته گل برات آوردم

عشقِ من، من هنوز نمردم

ما با تو اومدیم که آخرش برات بمیریم

فقط تویی امیر و ما فداییِ امیریم

ما اومدیم و دستِ خالی از درت نمی‌ریم

باید تقاص خون اکبرو بگیریم

من دختر شاه خیبر‌شکنم

من آینه‌ی زهرا و حسنم

اون کس که برا تو می‌میره منم

اذن بِده که حقّمو بگیرم

اشاره کن خودم برات می‌میرم