پیغمبری نبوده بدون ارادتش

کعبه هنوز فخر کند بر ولادتش

مسجد هنوز شاهد شوق شهادتش

پروردگار فخر کند بر عبادتش

چون بندگی به خالق داور کند علی

علی ولی‌الله، علی اسدالله...

دنیا ندیده مثل علی راست‌قامتی

در هر دلی به پا ز شورش قبامتی

هر نقطه را بُوَد زِ ولایش علامتی

هر لخظه ریزد از سر دستش کرامتی

جود از نیاز خَلق فزون‌تر کند علی

علی ولی‌الله، علی اسدالله...

او ناخداست کشتیِ لیل و نهار را

فرمان دهد هماره خزان و بهار را

نبوَد عجب که خَلقِ خداوندگار را

با یک نگاهِ خویش ابوذر کند علی

علی ولی‌الله، علی اسدالله...

گردون به پیش تیغ علی اَفکَنَد سپر

از حمله‌اش قضا و قدر می‌کند حذر

شمشیر فتح داور و شیر پیامبر

روز از سرانِ فتنه بگیرد به تیغ، سر

شب در خرابه با فقرا سر کند علی

علی ولی‌الله، علی اسدالله...

او را سزد به خلق امیری و رهبری

او آوَرَد عدالت و قسط و برابری

تیغش رسد به چرخ گَهِ رزم‌آوری

با ذوالفقارِ حیدری و دستِ داوری

یک لحظه فتحِ قلعه‌ی خیبر کند علی

افلاک را مهار کند با نظاره‌ای

بی‌مِهر او به چرخ نتابد ستاره‌ای

نَبوَد به دهر مَنقَبَتَش را شماره‌ای

ابلیس را به بند کِشد با اشاره‌ای

یک لحظه گر اشاره به قنبر کند علی

علی ولی‌الله، علی اسدالله...

چشم خود بستم که دیگر چشم مستش ننگرم

ناگهان دل داد زد دیوانه من می‌بینمش

علی ولی‌الله، علی اسدالله...

علی مدرس جبریل در شناخت حق

علی معلم آدم در اسماست، علی فقط مولاست

علی چقدر آقاست، علی مرا باباست

علی چقدر تنهاست

طاقی كه تا قيامِ قيامت نيافت جفت

جان را هماره در رهِ اسلام ترک گفت

از جبرئيل نغمه‌ی الّا علی شنفت

در ليلة‌المبيت به جای رسول خفت

تا جان خود فدای پيمبر كند علی

علی ولی‌الله، علی اسدالله...

کسی که بُوَد وصیِ نبی آن که خود جای نبی

نه آن که راحتیِ جان خویش را می‌خواد

علی و وصی و دَم و لَحم و نبض پیغمبر

علی ابوالحسنین است و شوهر زهرا

فقط حیدر امیرالمؤمنین است...

مولا مولا مولا علیً ولی‌الله...

شبی در محفلی ذکر علی بود

علی جانم علی جانم

شنيدم عاشقی فرزانه فرمود

اگر آتش به زیر پوست داری

نسوزی گر علی را دوست داری

مولا مولا مولا علیً والله...

به بازار عمل با دست خالی

منو مِهر تو یا مولَی الموالی

مپرس از من که بودم یا که هستم

گنه‌کارم ولی دل بر تو بستم

مولا مولا مولا علی ولی‌الله...