من می‌فهمم که چی میاد به روزش

زیر مرکبی که نعل تازه داره

واویلا

گرد و غبار می‌رسه

آخر کار می‌رسه

من بی سوار می‌رمو

ده تا سوار می‌رسه

زینت دوش نبی روی زمین افتاد

از رکاب ذوالجناح اینجا نگین افتاد

بلند مرتبه شاهی ز سر به زین افتاد

(حسین جان)۳

من و داغ شاه عالم

دیگه غرق خونه یالم

از ظلیمه از ظلیمه

صاحبم رو تشنه کشتن

تشنه و گرسنه گشتن

الظلیمه الظلیمه

دور قتلگاه می‌بینم همه شادن

تو لشگر مثل حرمله زیادن

به اسباشون آب دادن و یه قطره

به لب های خشک حسین ندادن

واویلا

دور تنش می‌دوم

بلند شه گرد و غبار

تا که به سمت حسین

کمتر بیاد نیزه دار

قاتل تو از خدا حتی نمی‌ترسید

کربلا غروب عاشورا زمین لرزید

عزیز فاطمه از اسب سرنگون گردید

(حسین جان)۳