(اگه زهرا عَجِّل وفاتی رو نمی‌خوندی

اگه دو هفته دیگه می‌موندی

نوزده سالت می‌شد عزیزم) ۲

منِ تنها، من مظلوم، ازت میخوام، نرو خانم

منِ تنها، من مظلوم، ازت میخوام، بمون خانم

مردمی که عمری چشم دیدن ما رو ندارن

برا خونشون میان از اینجا هیزم بر می‌دارن

می‌دونستی بی حیایی که تو رو از من گرفته

نامه داده کشتن خانومم رو گردن گرفته

توی نامه‌اش، نوشته بین کوچه غوغا شد

محکم زدم انقدر که در وا شد

امیر، زهرا پشت در بود

توی نامه اش نوشته زهرا رو تا شناختم

لگد زدم بچه‌اش رو انداختم

از کینه قلبم شعله ور بود

(نمی‌شم من، دیگه آروم

ازت میخوام بمون خانوم) ۲

جای شکرش باقیه همین که محسن رو ندیدی

از گلوی پسرت تیر سه شعبه نکشیدی

نه سرش از تن جدا شد و نه روی نیزه‌ها رفت

دوباره گریز روضه‌ها به سمت کربلا رفت

دیگه دنیا بدون تو به ما نمی‌سازه

هنوز می‌بینمت چشمات بازه

برا تو می‌خونم لالایی

به اصرار عمه منم یه جرعه آب خوردم

ببین برای تو هم آوردم

ولی تو روی نیزه‌هایی

من این پایین تو اون بالا

علی بالام لالا لالا

---

و ما ترمنه کیف یتلظا عطشا

...

مُنُو علیک، مادرش چشم انتظاره

مُنُو علیک، تشنگی دوا نداره

مُنُو علیک، کاشکی آسمون بباره

چجوری روی دست من عزیزم

حرمله دید سفیدی گلوتو

آورده اون تیر سه شعبه‌ای که

زده تو علقمه باهاش عموتو

کشته‌ منو‌داغ جوون

تو لااقل زنده بمون