به‌نام خداوند جان‌آفرین

حکیم سخن در زبان‌آفرین

نوشتم غلامم غلامم غلام

غلام اباالفضل اُمّ البنین

ای حرمه اباالفضل ذکر مادرمه اباالفصل

من که بی‌معرفت اما خیلیه کرم اباالفضل

سنمه اباالفضل باجنمه اباالفضل

کسی نشنیده تو دنیا منمِ اباالفضل

خدا می‌دونه تو زندگیم فقط کسی که

قید دنیا رو براش می‌زنمه ابالفضل

خدایا چنان کن سرانجام کار

تو خشنود باشی و ما رستگار

و این رستگاریه که تا ابد

بگم یا رقیه یا رقیه مدد

ای حرمه رقیه خیلی محترمه رقیه

کم نمی‌شه از سر ما سایه‌ی عَلمِ رقیه

قبلتی رقیه سیّدتی رقیه

تو سه سالگی تو کوه عصمتی رقیه

دختر و خواهر و عمّه‌ی امامی بانو

بعد زینب به تو می‌گن عمّتی رقیه

من خدا رو به عشق رقیه بندگی می‌کنم