هرجا که به گنبدش نگاهت افتاد حرم رقیه‌اس

تنها حرمی که روضه‌خون نمی‌خواد حرم رقیه‌اس

بی تو دق کردمو

پنهون کردم پهلو دردمو

اسیر زجر نامردمو

تنها دنبالت می‌گردمو

اونقدر زد غش کنم

چون می‌خواد خواهش ازش کنم

میگفت زدم بیچارش کنم

تا خون به دل عمش کنم

همش منو کشید، شبیه وحشیا

همش میگم عمو جونم شمرو نبخشیا

گفتم با چشم تر

مستی اسم بابامو نبر

تا اینو گفنم شد دردسر

سیلی خوردم جای چند نفر